Ζούμε υπερχρεωμένοι εξαιτίας αγορών που δεν χρειαζόμασταν,

νοιώθουμε δυστυχισμένοι προσπαθώντας να καλύψουμε ανάγκες που δεν είχαμε

Αν κοιτάξουμε γύρω μας, μπορούμε να δούμε ότι, όσο μαζεύουμε περισσότερα αγαθά, τόσο σκληρότερα δουλεύουμε, τόσο λιγότερο ελεύθερο χρόνο διαθέτουμε και λιγότερο ευτυχισμένοι είμαστε…

Το κείμενο που ακολουθεί είναι άγνωστου συγγραφέα και το μαζέψαμε από τα αδέσποτα e-mail που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο

Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα παρκ;

Άκουσες τη βροχή να πέφτει στο χώμα;

Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας ;

Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα ;

Καλύτερα να χαλαρώσεις.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Η ζωή είναι μικρή

Η μουσική δεν κρατάει για πάντα

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα;

Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι;» ακούς την απάντηση;

Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου ;

Καλύτερα χαλάρωσε.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Η ζωή είναι μικρή

Η μουσική δεν κρατάει για πάντα

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο»

και μέσα στη βιασύνη σου δεν είδες τη λύπη του;

Έχασες επαφή;

Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες το χρόνο

να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια» 

Καλύτερα χαλάρωσε.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα

Η ζωή είναι μικρή

Η μουσική δεν κρατάει για πάντα

Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου, χάνεις τη μισή χαρά της διαδρομής. Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες….

Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.

Γι’ αυτό χαλάρωσε.

Άκου τη μουσική πριν τελειώσει το τραγούδι